Wpływ i Sumienność: dopasowanie
Przeciwieństwa: styl I żyje ludźmi i wrażeniami, styl C – faktami i dokładnością. Trudna para, która przy wzajemnym zaufaniu staje się mocna.
Style I oraz C różnią się na obu osiach: tempem i orientacją. Osoba o stylu I dużo mówi, decyduje szybko i kieruje się wyczuciem; osoba o stylu C mówi mało, decyduje po sprawdzeniu i opiera się na danych. W oczach C styl I jest powierzchowny, w oczach I styl C – przesadnie drobiazgowy i chłodny. Za to razem w pełni się uzupełniają: styl I sprzedaje, inspiruje i dogaduje się z ludźmi, styl C dba, by to, co obiecane, naprawdę działało. Warunkiem jest wzajemny szacunek: styl I docenia wartość sprawdzania, styl C – wartość kontaktu.
Jak pracują razem
Co łączy te style
- Zainteresowanie pomysłami, choć z różnych stron
- Chęć zrobienia rzeczy dobrze: I – efektownie, C – poprawnie
- Brak walki o władzę: żadnej ze stron nie zależy na kontroli dla samej kontroli
Gdzie dochodzi do tarć
- Styl I obiecuje, styl C sprawdza i znajduje rozbieżności
- C potrzebuje ciszy i czasu, I – rozmowy i szybkości
- Emocjonalność I drażni C, powściągliwość C rani I
Wskazówki dla stylu Wpływ (I)
- Przygotuj fakty i liczby przed rozmową z C
- Daj czas na odpowiedź: milczenie C to namysł, a nie odmowa
- Nie traktuj krytyki szczegółów jako odrzucenia pomysłu
Wskazówki dla stylu Sumienność (C)
- Zacznij od docenienia pomysłu, potem przejdź do ryzyk
- Wyjaśniaj wnioski prostymi słowami, bez wyliczania wszystkich danych
- Czasem zgódź się na „wystarczająco dobrze”: nie każdy szczegół jest wart sporu
Przełożony I, podwładny C
Przełożony o stylu I formułuje zadania szeroko i emocjonalnie, podwładny o stylu C oczekuje precyzyjnego określenia zadania. Jeśli I nie doprecyzuje kryteriów, C będzie dopytywać albo zrobi coś innego. Przełożony o stylu I powinien przekazywać zadania na piśmie, z przykładami i terminami, a C – zadawać pytania od razu, a nie potem.
Przełożony C, podwładny I
Przełożony o stylu C daje podwładnemu o stylu I szczegółowe instrukcje i sprawdza detale, a I chce swobody i uznania. Przełożony o stylu C powinien zaczynać informację zwrotną od tego, co się udało, i zostawiać I przestrzeń do kontaktów z ludźmi. I zyskuje, gdy przesyła C fakty, a nie tylko wrażenia.
Na zebraniach i w korespondencji
Na zebraniu I proponuje pomysły, C szuka w nich słabych punktów. I odbiera pytania C jako odmowę, C uważa entuzjazm I za powierzchowny. Warto rozdzielić etapy: najpierw pomysły bez krytyki, potem analiza. W korespondencji I pisze emocjonalnie, C – w uporządkowany sposób; każda ze stron powinna dostosować się do formy drugiej.
Typowy konflikt i jak z niego wyjść
Typowy konflikt: I występuje przed klientem z liczbami, które nie przeszły jeszcze weryfikacji C, i jedna z nich okazuje się błędna. C się irytuje, I ciężko przeżywa publiczną wpadkę. Wyjście to zasada: liczby do wystąpień na zewnątrz przechodzą przez C, a C sprawdza je szybko.
Poza pracą: przyjaźń, związek, rodzina
Poza pracą I i C to para przeciwieństw: I ciągnie do ludzi i spontaniczności, C – do planów i ciszy. Razem mogą tworzyć bardzo zrównoważoną parę, jeśli I szanuje potrzebę przestrzeni C, a C nie gasi entuzjazmu I krytyką.
Trzy zasady dla tej pary
- Najpierw pomysły, potem krytyka – w osobnych etapach
- Liczby na zewnątrz przechodzą przez C
- Krytykę zaczynać od tego, co się udało
Więcej o profilu „Inspirator” · Więcej o profilu „Analityk”
Inne pary stylów
DD D + DDI Dominacja + WpływDS Dominacja + StałośćDC Dominacja + SumiennośćII I + IIS Wpływ + StałośćSS S + SSC Stałość + SumiennośćCC C + C